Σκόρπιες σκέψεις που έγραψα σε ένα χαρτάκι καθώς γύριζα σπίτι
Πρώτη μέρα στη δουλειά, φόρεσα το κασκόλ που μου 'χες πλέξει, έτσι για καλή τύχη. Το χάιδεψα και χαμογέλασα αφηρημένα, λες κι έκλεινε μέσα του ένα κομμάτι από τη δική σου ψυχή. Ήθελα με έναν τρόπο να βρίσκεσαι δίπλα μου σήμερα ..και ήσουν, γιατί κανένας δεν πεθαίνει όσο τον κουβαλάς στην καρδιά σου. Ο θάνατος τρέμει μπροστά στην μνήμη.