Αποστάσεις
Κάθε πρωί λέω στον εαυτό μου πως σε ξέχασα, κάθε βράδυ παλεύω με τους εφιάλτες σου. Είναι άδικο σου λέω να υποφέρει μόνο ο ένας. Σε φαντάζομαι καλοντυμένο, ατσαλάκωτο, να στέκεσαι στην λιακάδα του σπιτιού σου, απολαμβάνοντας το απαλό αεράκι. Στη δική μου γειτονιά οι δρόμοι πλημμύρισαν, τα σπίτια πνίγηκαν, οι τοίχοι μούχλιασαν, η γη άνοιξε στα δύο. Πάντοτε έτσι ήμασταν. Μας χώριζαν ολόκληρες ήπειροι, κι ας στεκόμασταν δίπλα-δίπλα.