Αποστάσεις

Κάθε πρωί λέω στον εαυτό μου πως σε ξέχασα, 

κάθε βράδυ παλεύω με τους εφιάλτες σου.

Είναι άδικο σου λέω να υποφέρει μόνο ο ένας.

Σε φαντάζομαι καλοντυμένο, ατσαλάκωτο,

να στέκεσαι στην λιακάδα του σπιτιού σου,

απολαμβάνοντας το απαλό αεράκι.

Στη δική μου γειτονιά οι δρόμοι πλημμύρισαν,

τα σπίτια πνίγηκαν, οι τοίχοι μούχλιασαν,

η γη άνοιξε στα δύο.

Πάντοτε έτσι ήμασταν.

Μας χώριζαν ολόκληρες ήπειροι,

κι ας στεκόμασταν δίπλα-δίπλα.