Κράτα την άκρη σου..

Βγήκα μια βόλτα προχθες κι έπεσα πάνω σε κάποιον που σου 'μοιαζε..

Σάστισα για λίγο, να ήταν άραγε ψευδαίσθηση; 

Παιχνίδι του μυαλού, της απελπισίας τέχνασμα;

Σα να ξαπόστασε η θύμηση σου στο πρόσωπο ενός περαστικού,

ενός τυχαίου διαβάτη που με προσπέρασε με την ίδια ευκολία..

Μου λείπεις κι αυτό που με πονάει περισσότερο 

είναι η επίγνωση ότι δεν άφησα ένα σημάδι πάνω σου.

Κάτι που να φανερώνει ότι κάποτε σε άγγιξα

Πέρασα και χάθηκα.

..σα να μην υπήρξα ποτέ

Μείνε στην άκρη σου
δεν ήσουν ούτε εσύ
ο ίσκιος σου μονάχα
σ’ ό,τι αγαπούσα έμοιαζε

Φυλάξου απ’ την αγάπη
μα πιο πολύ απ’ το φόβο σου γι’ αυτή
μείνε έξω απ’ τα όνειρά μου