Χριστούγεννα στην Παλαιστίνη
Αποχαιρετισμός στο παλιό έτος...ένα καινούριο μόλις ξεπρόβαλε, αλλά τι σημασία έχει; Μόνο ο χρόνος αλλάζει, οι άνθρωποι μένουν ίδιοι..αυτό είναι το πρόβλημα.
Αγαπητό μου ημερολόγιο..
Η ζωή μου έχει αλλάξει τόσο πολύ από την τελευταία φορά που μιλήσαμε. Δεν στο είχα πει, αλλά τον Μάρτιο διορίστηκα σαν μόνιμη νοσηλεύτρια στην Κρήτη. Ως εκ τούτου, νοίκιασα σπίτι και ετοιμάζομαι για την επερχόμενη μετακόμιση μου. Εξαιτίας αυτού, αναγκάστηκα να μάθω να οδηγώ, κάτι που απέφευγα συστηματικά για χρόνια γιατί απεχθανόμουν την ιδέα. Τώρα που οδήγησα, μπορώ να πω με σιγουρία ότι είχα δίκιο που το απέφευγα. Τέλειωσα τα μαθήματα λοιπόν και δίνω εξετάσεις την άλλη εβδομάδα. Σε άλλα νέα, ολοκλήρωσα την διπλωματική του μεταπτυχιακού μου. Το είχα παρατήσει τελείως τον περασμένο χρόνο κι έτσι αποφάσισα να κάνω μια γερή τελευταία προσπάθεια για να το ξεπετάξω. Το μόνο που απομένει είναι να αδειάσω εντελώς και να καθαρίσω το σπίτι μου, γιατί με το που θα φύγω θα κάνουμε ολική ανακαίνιση. Τον τελευταίο καιρό λοιπόν, κοιτάζω συνεχώς πράγματα που θαααα αγοράσω κάποτε (γιατί τώρα με το ενοίκιο και την σχολή οδήγησης είμαι πιο στεγνή κι απ' την Σαχάρα), κάνω όνειρα για το μέλλον...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου