-------------------------

Δεν ξέρω γιατί έφυγες, δεν ξέρω γιατί εξαφανίστηκες χωρίς ένα αντίο..
Ακόμα αναζητώ τις αιτίες μέσα μου, τι να σε τρόμαξε άραγε τόσο;
Έσκυψες το κεφάλι και έτρεξες σαν κυνηγημένο αγρίμι..και πόσο μου έμοιαζες αλήθεια!
Έβλεπα το ίδιο αγρίμι να καθρεφτίζεται στα μάτια σου κάθε που με κοιτούσες.

Αναρωτιέμαι πότε πότε αν σου λείπω, αν η εικόνα μου περνάει έστω και φευγαλέα από τη σκέψη σου, ή αν υπήρξα τόσο λίγη, που εξαϋλώθηκα σε μια γωνίτσα του μυαλού σου, ανύπαρκτη, σχεδόν αόρατη για σένα.

Σαν ένα αερικό που πέρασε και χάιδεψε το μάγουλο σου, μα εσύ του γύρισες με αποφασιστικότητα την πλάτη και τυλίχτηκες με το κασκόλ σου.
Τι απέμεινε από εμάς κι από τα όνειρα μας; Μόνο το απραγματοποίητο και μια ατέρμονη ευθεία γραμμή στον καρδιογράφο να σηματοδοτεί το τέλος.