Απολογισμός

Ξημερώνει μια δύσκολη μέρα..
Έξω δεν έχει καλά-καλά χαράξει και το σκοτάδι της νύχτας που σταδιακά εξαφανίζεται, βρίσκει καταφύγιο μέσα μου.

Δωροδόκησα τον πληρωμένο δολοφόνο της ύπαρξης μου
κι ήπια όλο το κρασί μου με μιας μέχρι τον πάτο.
Σκόρπισα τα όνειρα μου σε αβέβαια παραμύθια.
Πάτησα το "εγώ" μου τόσο
που δεν έμεινε σημάδι μου πάνω στο χάρτη.

Ξοδεύτηκα σε ανθρώπους που με γύμνωσαν,
χαλάστηκα σε σχέσεις που με  γέρασαν.
Έμεινα τόσο μόνη, που οι τέσσερις τοίχοι του δωματίου
ούρλιαζαν κι αυτοί μαζί με μένα
την απελπισία μου.

Τώρα πια δεν έχω τίποτα να φοβηθώ..
Κλείνω τα μάτια μου κι ενώ πετώ ελεύθερη,
ξαναγίνομαι επιτέλους παιδί!