Το τελευταίο αντίο

Τι ήρθα; Πού πάω; Τι ζητώ;

Γιατί χωρίς εσένα λιγόστεψε το φως μου;

Σ'αυτό το πολύ βιαστικό πέρασμά μας από τη γη καθένας μας αφήνει μιαν ανάσα, μια πνοή κι όλα μετά τα σβήνει.

Μη ζητάς να μάθεις πιο βαθιά τα μυστικά, δεν υπάρχουνε,

μα κι αν υπήρχαν δεν τα ξέρουμε κι αυτά... δεν τα ξέρουμε.

Δεν έχω άλλα δάκρυα, μισώ το γράψιμο που με εκτόνωσε,

πού μου δίνει την αίσθηση ότι κάνω το χρέος μου απέναντί σου.

Το μόνο χρέος μου γλυκιά μου αγάπη,

για πάντα χαμένη, είναι να κλαίω για σένα, να κλαίω, να κλαίω.

Κι όταν δεν το μπορώ, αρρωσταίνω..